Oxford Uzun Ömür Projesi’nin raporu, yaşlılık sağlığının yüzde 80’inin yaşam tarzı seçimlerinden kaynaklandığını öne sürüyor. Uzmanlar, bu oranla ilgili tartışmalara dikkat çekiyor.
Oxford Uzun Ömür Projesi kapsamında hazırlanan “Daha Uzun, Daha İyi Yaşamak” adlı rapor, yaşlılıkta karşılaşılan sağlık sorunlarının büyük çoğunluğunun bireylerin kendi yaşam tarzı tercihlerinden kaynaklandığını ortaya koydu. Rapor, yaşlılıkta fiziksel çöküşün kaçınılmaz olduğu yönündeki yaygın kanıya meydan okuyor.
Çalışmaya göre, insanların kendi yaşam süreleri ve yaşlılık sağlıkları üzerindeki kontrolü sanılandan çok daha yüksek. Araştırmacılar, yaşlılıktaki kronik rahatsızlıkların ve sağlık sorunlarının en az yüzde 80’inin bireylerin yaşam tarzı seçimlerinden kaynaklandığını belirtiyor. Uzmanlar, bu oranın gerçekte yüzde 90’a yaklaşabileceğini de ekliyor.
Raporda yer alan başlıca tavsiyeler arasında işlenmiş gıdalardan uzak durmak, uyku düzenine özen göstermek ve akşam yemeklerini saat 18.30’dan önce tamamlamak bulunuyor. Et tüketimini azaltma ve alkolün toksik bir madde olarak görülerek sigara gibi sert yasal düzenlemelerle kısıtlanması gerektiği de vurgulanıyor.
Ancak, raporun bu iddialı sonuçları halk sağlığı ve epidemiyoloji çevrelerinde ciddi tartışmalara yol açtı. Harvard ve Edinburgh gibi üniversitelerden bilim insanları, yüzde 80 gibi kesin bir oranın insan biyolojisi ve toplumsal gerçekleri aşırı basitleştirdiğini savunuyor.
Eleştirmenler, yoksulluk, çevre kirliliği, sağlıklı gıdaya erişim zorluğu ve çalışma şartları gibi bireyin kontrolü dışındaki yapısal faktörlerin göz ardı edildiğini belirtiyor. Yüksek ekonomik düzeye sahip kişilerin daha sağlıklı yaşamasının tesadüf olmadığını savunan uzmanlar, bu tür yaklaşımların politika yapıcıları ve şirketleri sorumluluktan kaçırma riski taşıdığına dikkat çekiyor.
Raportörler, genetik faktörlere kıyasla çevre ve alışkanlıkların biyolojik yaşlanmada daha baskın olduğunu savunarak, sorumluluğu dış etkenlere yüklemenin bireyleri pasifleştirdiğini ifade ediyor. Suçu genlere veya dış etkenlere atmak yerine sorumluluğu bireye vermenin, insanlara hayatlarını iyileştirme gücü, kontrol hissi ve umut aşıladığı vurgulanıyor.
Yorum Yap